|
Herpeswiroza
Źródło:
http://www.sharpei-bonomiella.pl/blog/archives/194-Herpeswiroza_-_canines_herpesvirus.html
Autor artykułu -
Marta Potapczuk,
Dziękuję Marta :))
..............................................................................................................................................................
Herpes u psów w literaturze opisany jest jako canines Herpesvirus Typ 1 (CHV-1)
i jest najczęstszym przypadkiem śmierci szczeniąt, przede wszystkim tych co
umierają w wieku 3-4 tygodni, a często i wcześniej.
O działaniu wirusa na psy dorosłe nie znalazłam żadnych informacji poza tym, ze
zarażona dorosła suka ma czasami lekki katar, który nie leczony sam przechodzi.
Wirus zagnieżdża się przeważnie w drogach oddechowych lub w ściankach pochwy.
Czasami tworzą się w tych miejscach pęcherzyki ale nie zawsze, często infekcja
przebiega bezobjawowo. Wirus uaktywnia się jak każdy herpes dopiero przy stresie
i wtedy dopiero może zostać wydzielany na zewnątrz organizmu poprzez błony
śluzowe.
Choroby nie należy traktować tylko jak te przenoszone drogą płciowa, zarażenie
następuje również drogą kropelkową chociaż ryzyko zarażenia drogą płciową jest
duże. Szczególnie narażone na infekcje są suki odwiedzające często wystawy bądź
mające kontakty z obcymi psami.
Szczenięta mogą się zarazić herpeswirusem w rozmaity sposób. Wirus może
przeniknąć poprzez łożysko matki, mogą się też zainfekować podczas porodu przez
wyciek z błon śluzowych matki. Matka może tez zainfekować szczenięta podczas
lizania ich. Zarażone szczenię poprzez bliski kontakt z rodzeństwem bardzo
szybko zaraża następne i w ten sposób herpes rozprzestrzenia się na cały miot.
Symptomy:
Zwykle od chwili zakażenia do wybuchu choroby upływa nie więcej niż tydzień.
Największe ryzyko występuje u szczeniąt w wieku 1 do 3 tygodni. Zainfekowane
szczenięta tracą odruchy ssania, stają się niespokojne, krzyczą. Ich kał ma
barwę żółtozielonkawą. Wątroba szczeniąt puchnie, szczenięta maja bolesne
brzuszki. Czasami występują problemy w oddychaniu, pojawiać może się katar,
zaczerwieniona skóra na brzuszku, krwawienie z noska, plamy na błonach śluzowych
w pyszczku. Zwykle szczenięta umierają 24-48 godzin od momentu wystąpienia
pierwszych objawów.
U starszych szczeniąt objawy to oślepniecie, chwiejny chód, zakłócenia całego
systemu nerwowego.
Choroba szerzy się wśród całego miotu bardzo szybko ponieważ każde z zarażonych
szczeniąt rozsiewa dalej wirusa. Diagnozę można postawić tylko na podstawie
sekcji. Typowe są zmiany w nerkach i w wątrobie.
Istnieje możliwość przebadania dorosłego psa pod kątem canines herpesvirus. Dwa
badania krwi pod kątem przeciwciał w odstępach dwutygodniowych. Równolegle
należałoby przeprowadzić badania śluzu z pochwy, spermy oraz utwierdzić się czy
w pochwie nie występują pęcherzyki. Jeśli tak, to ich zawartość również
należałoby przebadać w poszukiwaniu wirusa. Badanie raczej żmudne i nie zawsze
efektywne.
Jak można pomóc szczeniętom.
Temperatura inkubatora (!) 40 stopni. Kroplówka, ponieważ zakażone szczenięta
tracą masę płynu. Mają rozwolnienie a wysoka temperatura otoczenia wpływa
dodatkowo na ich odwodnienie.
Chore szczenięta należy izolować od zdrowych i dokarmiać sztucznie. Nie można
utrzymywać zbyt wysokiej temperatury w kojcu, ponieważ matka szczeniąt tego nie
wytrzyma i opuści szczenięta.
Jak zapobiegać.
Nie udostępniać swojego reproduktora obcym sukom.
Nie chodzić z psem reproduktorem na wystawy. Hmmm..........
Suka, która coraz to konfrontowana jest z wirusem wytwarza w swoim organizmie
przeciwciała, przekazuje je wraz z mlekiem szczeniętom.
Jeśli szczenięta padły na skutek canines herpesvirus to błędem byłoby nie
pozwalanie suce na następny miot. W jej organizmie wytworzyły się już
przeciwciała i następny miot będzie prawdopodobnie odporny.
Na świecie zaleca się szczepienie wszystkich suk mających zostać matkami.
Szczepionkę produkuje firma Merial- Nazwa szczepionki: Eurican Herpes 205, koszt
340zł (05.2009) |
