Koprofagia (zjadanie odchodów)

Źródło: E-book "Mój pierwszy pies"

Autor artykułu - Lek. wet. Andrzej Lisowski www.klinika-wet.gorzow.pl

..............................................................................................................................................................

Definicja
Koprofagia jest to zjadanie kału. Matka (suka) po porodzie, utrzymuje swoje szczenięta w czystości. Pobudza ona wydalanie moczu i kału swoim językiem i zjada wydaliny swojego potomstwa. W ten sposób utrzymuje w czystości gniazdo, zapobiega chorobom i usuwa zapachy, które mogłyby przyciągać drapieżników.

Nowo narodzone szczenięta nie mogą początkowo dowolnie powodować rozluźnienia ich zwieraczy aż do późniejszego okresu życia. Młode szczenięta mogą zacząć zjadać swój kał, gdy ich matka przestała go usuwać. Koprofagia u szczeniąt może trwać dłużej niż jest to do przyjęcia lub też szczenięta zaczynają zjadać kał, gdy umieszcza się je w nowym domu. Niektóre psy chętnie to czynią, co wywołuje coraz bardziej nieprzyjemne wrażenia u właścicieli.

Rozwiązanie problemu
Stosowano różne metody, żeby zniechęcić psy do zjadania kału:

1. Dodanie cuchnących substancji do kału ma na celu zniechęcić do takiego zachowania. Jeżeli wykona się to dostatecznie szybko i dokładnie doda się do każdej części kału. metoda ta może okazać się skuteczna. Jednakże, jeżeli nawet chętnie metoda ta jest stosowana przez właścicieli, może ona zawieść. Niektóre psy zlizują te dodatki, podczas gdy inne mogą zjadać kał. mimo nieprzyjemnego zapachu. Jeżeli nie zawsze dodaje się zniechęcające substancje, może to utrudnić oduczanie, gdyż pies przyzwyczaja się, że czasem może uniknąć nieprzyjemnego smaku. Mimo iż warto tą metodę próbować, należy jednak uwzględnić, że zajmuje ona tyle czasu jaki potrzebny byłby na usunięcie kału. czyniąc go po prostu niedostępnym dla zwierzęcia.

2. Dodawanie substancji, które powodują wymioty może być nieskuteczne z wielu wyżej wymienionych powodów.

3. Podawanie w paszy enzymów trawiennych (trzustkowych) psom zjadającym kał, może zmieniać konsystencję kału czyniąc go nieatrakcyjnym, ale nawet ta metoda nie jest w pełni skuteczna.

4. Najlepszą metodą usunięcia u psów nawyku koprofagii jest zapobieganie dostępu do kału. Jeżeli kał nie jest dostępny, pies nie może go zjeść.

Należy regularnie wyprowadzać psa na smyczy, odsuwając go od dostępu do kału tak szybko, jak tylko możliwe. Można wynagradzać swojego pupila za dobre zachowanie, dając mu do jedzenia smakołyk.

W wyjątkowych przypadkach, bardzo upartym psom należy zakładać w czasie spacerów kaganiec. Otwarty typ koszykowego kagańca uniemożliwi psu wzięcie czegokolwiek do jamy ustnej, a równocześnie pozwala na jej swobodne otwieranie i zamykanie.

Korzystne może być zaprzestanie wypuszczania psa na podwórze. Zamiast tego, należy spacerować z psem na smyczy. Natychmiast i zawsze trzeba usuwać kał z podwórza.

Dostarczyć psu duży zestaw właściwych przedmiotów do gryzienia.

Należy wydłużyć czas spędzany z psem na zabawie i ćwiczeniach.

Nieprawidłowe zachowanie mające na celu zwrócenie na siebie uwagi
Niektóre psy uczą się. że zjadanie kału jest metodą zwrócenia na siebie uwagi, mimo że to zainteresowanie często polega na łajaniu go przez właściciela. Należy zignorować zwierzę w momencie gdy zauważy się je w trakcie zjadania kału, bez względu na to. jak może być to trudne i skoncentrować się na zapobieganiu takiego zachowania następnym razem.

Zjadanie kału pozostawionego przez inne zwierzęta
Niektóre psy zjadają kał innych psów i czasami kał kotów. Takie same metody usuwania niewłaściwego nawyku stosuje się również do tego typu koprofagii. Należy uniemożliwiać dostęp do kału innych zwierząt, zachowując czujność podczas spacerów na smyczy. Trzeba uniemożliwić psu dostęp do pojemnika z odchodami kocimi poprzez: zmniejszenie otworu w pokrywie pudełka i zastosowanie w niej zatrzasku, umieszczenie pojemnika na podwyższeniu, wstawienie go do pokoju z otworem tylko dla kota lub pozostawienie drzwi otwartych na tyle, żeby umożliwiały przedostawanie się kota. Jeżeli trzeba przemieścić pojemnik, należy upewnić się, że kot będzie znal jego miejsce i że będzie chętnie go tam używał. W miarę możliwości miejsce ustawienia pojemnika należy zmieniać stopniowo.

...........................................................

Do góry  |  WSTECZ