Źródło: www.psychpsa.cad.pl

Autor artykułu - mgr inż. Joanna Kosińska, specjalistka psychologii zwierząt

..............................................................................................................................................................

U psów podobnie jak u ludzi mogą wystąpić zaburzenia nerwicowe, oznaczające zahamowanie właściwych zachowań społecznych i charakteryzujące się problemami uczuciowo-emocjonalnymi. Objawy nerwicy u psa są bardzo różne. Najczęstszym objawem jest lęk. Często pies reaguje panicznym strachem na pewne sytuacje, przedmioty, dźwięki (nazywamy to fobią). Usiłuje schować się lub uciec. Lęk powoduje u psa silne bicie serca, drżenie, przyśpieszony oddech, wzmożone napięcie mięśni. Stany lękowe stają się przyczyną wielu dolegliwości somatycznych (np. egzema, zaburzenia trawienia, astma, nadciśnienie tętnicze itp.). Częstym objawem nerwicy jest depresja. Pies staje się mało aktywny, traci zainteresowanie otoczeniem, całymi dniami leży na swoim legowisku, unika kontaktu z innymi psami, dużo śpi, traci apetyt. Objawami nerwicy mogą być również wzmożona agresja, zaburzenia zachowań seksualnych, zachowania stereotypowe (wygryzanie lub nadmierne wylizywanie sobie pewnych partii ciała prowadzące do powstawania ran, uporczywe ujadanie lub wycie, chodzenie tam i z powrotem, itp.), załatwianie potrzeb fizjologicznych w domu, nadmierne pragnienie, itp. Jak odróżnić zachowanie normalne od zachowania nerwicowego ? Otóż jeśli dane zachowanie zwierzęcia nie jest zgodne z normami zachowań jego gatunku, można stwierdzić, że jest to anomalia. Jeżeli na przykład pies gryzie bez uzasadnienia, jeśli sytuacja ta powtarza się, można uznać to zachowanie za patologię.

Co powoduje nerwice ?
Udomowienie psa spowodowało, że jest on zmuszony żyć w warunkach nienaturalnych, w rodzinie ludzkiej, w dużych aglomeracjach miejskich, przebywać przez wiele godzin w zamknięciu, znosić hałas, zanieczyszczenie środowiska. Jest pozbawiony wolności, kontaktu z naturą, z innymi osobnikami jego gatunku, nie poluje, nie kopuluje, jego aktywność fizyczna jest ograniczona. Pozbawienie możliwości realizacji naturalnych instynktów i rozładowania energii prowadzi do zachwiania równowagi emocjonalnej psa.
Czynnikami sprzyjającymi pojawieniu się objawów nerwicy mogą być również silne przeżycia (np. wypadek), samotność, brak bodźców w środowisku (trzymanie w izolacji), hałas etc. Wpływ ma również stan emocjonalny suki ciężarnej na płody a potem na szczenięta, jak również nerwica właściciela może udzielać się jego psu.
Jak widać powody nerwicy są bardzo złożone i wymagają złożonego traktowania. Nie można traktować zaburzeń zachowania psa jako zachowań wyuczonych, uwarunkowanych (jak uważają behawioryści). Niezbędne jest wzięcie pod uwagę wszystkich czynników mogących powodować nerwicę.