Źródło: www.psy.pl należących do miesięcznika "Mój Pies"

Autor artykułu - Artur Dobrzyński, Specjalista Chorób Psów i Kotów

Specjalistyczna Lecznica dla Zwierząt, 04-052 Warszawa ul. Grenadierów 13

tel. (022) 673-70-25, e-mail: wet@psy.pl

..............................................................................................................................................................

Pchla inwazja
Jeśli wasz domowy zwierzak stał się niespokojny, agresywny, uporczywie gryzie się i drapie być może został zaatakowany przez pchły - wyjątkowo uciążliwe i nieprzyjemne pasożyty.
Pchły żerują na skórze zwierząt i ludzi, żywią się krwią wyssaną po ugryzieniu. Dorosły osobnik w ciągu doby potrafi wyssać 20 razy więcej krwi niż sam waży. W przypadku braku żywiciela, pchły mogą miesiącami żyć bez pożywienia. Pasożyty nie trudno zauwazyć: mają płaski tułów i 4-5 mm długości.

Niektóre psy i koty na ukąszenia pcheł reagują uczuleniem - alergicznym pchlim zapaleniem skóry. Początkowo objawia się ono swędzeniem w okolicy ogona i odbytu, później miednicy, krocza, okolicy lędźwiowej, ud i brzucha. Zwierzęta zaczynają się intensywnie drapać, co może niestety doprowadzić do kolejnych kłopotów. W uszkodzony naskórek dostać się bowiem mogą infekcje grzybiczne i bakteryjne. Pchły bywają także żywicielem pośrednim psiego tasiemca.

Pasożyty mogą zaatakować również człowieka! Dlatego absolutnie nie wolno bagatelizować pojawienia się u naszego pupila pcheł. W sklepach dostępna jest szeroka oferta środków zwalczających pchły, zarówno na zwierzęciu jak i w jego otoczeniu. Przy wyborze specyfiku należy brać pod uwagę: wiek, ciężar, stan fizjologiczny, oraz skłonności alergiczne zwierzaka. Warto się też upewnić co do stopnia jego toksyczności, a co za tym idzie bezpieczeństwa dla ludzi i innych zwierząt domowych.

Nienasycone kleszcze
W Polsce występuje około 20 gatunków kleszczy (spośród ponad 800 żyjących na Świecie). Najwięcej można ich spotkać w rejonie Białegostoku, Suwalszczyzny, Mazur, Pomorza i okolicach Szczecina. W polskim klimacie kleszcze żerują od marca do listopada, wtedy też powinniśmy szczególnie uważać na nasze czworonogi.
Ciało kleszcza ma owalny kształt, jest brązowoczerwonego, niekiedy czerwonobrunatnego koloru. Osobniki głodne są prawie zupełnie płaskie. Dorosłe samice osiągają 3-4 mm długości, samce - 2,5-3 mm. Najedzone są znacznie większe, samica może osiągnąć nawet rozmiar 1,5 cm. Potrzebują krwi Kleszcze żyją na skrajach lasów, w pobliżu łąk, pastwisk, na krzewach i drzewach. Zazwyczaj przebywają na wysokości 20 cm - 1,5 m nad ziemią. Na ofiarę czekają ukryte pod spodnią stroną liści. Gdy zbliży się człowiek lub zwierzę, atakują i rozpoczyna wędrówkę po ciele, szukając odpowiedniego miejsca do wessania. Z reguły wybierają miejsca dobrze ukrwione i mało widoczne dla żywiciela: okolice głowy, uszu, pachy, boki klatki piersiowej. Kleszcze wydzielają specjalny rodzaj śliny o właściwościach znieczulających, stąd zazwyczaj ich ukąszenia są niezauważane. Pasożyty wysysając krew wprowadzają do ciała żywiciela substancje toksyczne zapobiegające krzepnięciu krwi.

Jak się pozbyć intruza?
Kiedy zauważymy na ciele psa kleszcza, trzeba go jak najszybciej usunąć. Im krótszy okres żerowania, tym większa szansa uniknięcia zakażenia chorobami przenoszonymi przez pasożyta. Najprościej wyjąć jest kleszcza przy pomocy igły (tak jak usuwa się drzazgę), ale można też spróbować go wykręcić np. za pomocą pęsety. Skuteczne są także substancje insektobójcze w aerozolu. Reasumując dobry jest niemal każdy sposób, który pozwala na szybkie usunięcie pasożyta. Wbrew powszechnemu przekonaniu, jeśli w skórze psa pozostanie główka kleszcza, to nie może on odrosnąć. W takim miejscu powstaje zazwyczaj mały ropień, czasami wymagający nawet interwencji chirurgicznej.
Trzeba natomiast pamiętać, że kleszcze mogą przenosić wiele groźnych chorób: - u ludzi - wczesnoletnie zapalenie mózgu i opon mózgowych - u ludzi i zwierząt - boreliozę (krętkowicę kleszczową), czyli chorobę z Lime - u zwierząt, szczególnie w ostatnich latach - babeszjozę (piroplazmozę), gorączkę Q, listeriozę, różycę, brucelozę.