|
Rodowodowy co to znaczy ?
Źródło:
Przyjaciel Pies nr 5/2000, artykuł Grażyna Radwan – Mazur, Katarzyna Paszczuk
..............................................................................................................................................................
Kiedy już zapadnie decyzja o kupnie psa, trzeba się zastanowić nad naszymi
oczekiwaniami i planami wobec nowego członka rodziny. Od tego zależy, gdzie i do
kogo zwrócimy się w kwestii zakupu. Kto chce psa wystawiać i bywać z nim na
zawodach, musi poszukać rodowodowego, gdyż tylko taki pies może brać udział w
imprezach kynologicznych.
Właściciele psów bez rodowodu podczas szkoleń lub wystaw przysłuchują się pełnym
ekspresji opowieściom wystawców, przyglądając się, jak wygląda przygotowanie psa
do wystawy i nabierają ochoty, by też spróbować. Czasem zwracają się do
organizatorów z pytaniem: „Czy mój pies też może być wystawiany?” Usłyszawszy,
że wystawy są tylko dla psów z rodowodem, pytają: „Czy nie da się wyrobić
rodowodu mojemu psu?” To pytanie pada zdumiewająco często i świadczy o tym, że
wielu właścicieli psów nie zdaje sobie sprawy z tego, czym jest rodowód i w jaki
sposób pies go otrzymuje.
CO TO JEST RODOWÓD
-
Rodowód to
udokumentowane pochodzenie psa. W Polsce rodowody są rejestrowane w Polskiej
Księdze Rodowodowej (PKR).
-
Szczenię kupujemy
z metryką, czyli tymczasowym dokumentem, w którym znajdują się podstawowe
informacje o psie: rasa, nazwa, płeć, maść, data urodzenia, rodzice,
hodowca, numer tatuażu. Taką metrykę rejestrujemy w Związku Kynologicznym i
po pewnym czasie na jej podstawie otrzymujemy rodowód. Obecnie metryka nie
ma czasowego ograniczenia ważności.
-
Od 1990 roku
wszystkie szczenięta w miocie otrzymują metryki. Nie istnieją więc tzw.
szczenięta nadliczbowe, które metryki nie otrzymały. Do dziś jednak
nieuczciwi sprzedający, a za nimi oszukani nabywcy mówią o siódmym
szczeniaku z miotu, który tylko dlatego nie ma rodowodu, że był dodatkowy.
-
Wszystkie psy
rodowodowe mają w uchu lub w pachwinie wytatuowany numer. Jest on wpisany w
metrykę, a następnie w rodowód psa.
-
Nawet szczenięta
z wadami jeśli urodziły się w miocie zarejestrowanym w Związku
Kynologicznym, otrzymują tatuaż i metrykę. W ich metryce znajduje się nadruk
„niehodowlany”.
-
Pies bez metryki,
po rodowodowych rodzicach, nie jest rodowodowy. Rodzice muszą być
zakwalifikowani do hodowli, a miot musi być zgłoszony w Związku
Kynologicznym.
KWALIFIKACJA DO HODOWLI
Wiąże się z wieloma warunkami. Część z nich jest różna dla różnych ras, dwa są
wspólne:
-Pies musi mieć ukończone 18 miesięcy życia ( owczarek niemiecki – 24 miesiące).
-Pies musi trzykrotnie (na trzech wystawach, w tym przynajmniej na jednej rang
międzynarodowej lub klubowej) od trzech różnych sędziów uzyskać oceny hodowlane
(owczarek niemiecki – dwie oceny od dwóch sędziów).
Ocena hodowlana to dla psa ocena doskonała, dla suki – doskonała lub bardzo
dobra.
U niektórych ras istnieje obowiązek prześwietlenie stawów biodrowych w celu
wykluczenia ich dysplazji. Temu wymogowi podlegają m.in. owczarek niemiecki,
rottweiler, doberman, bokser, sznaucer olbrzymi, nowofundland, bouvier i
owczarek szkocki collie.
Istnieją również psy, głównie ras obrończych, które trzeba poddać obowiązkowym
testom psychicznym w celu wyeliminowania z hodowli osobników tchórzliwych i zbyt
agresywnych. Należą do nich m.in. owczarek niemiecki, rottweiler, doberman,
bokser, sznaucer olbrzymi, bouvier, briard. Poza tym owczarek niemiecki (psy i
suki) i doberman (psy) muszą ukończyć kurs Psa Obrończego I stopnia (PO I).
Jeszcze do niedawna wymóg taki dotyczył również rottweilerów.
Owczarek niemiecki musi być dodatkowo poddany tzw. przeglądowi hodowlanemu w
oddziale Związku Kynologicznego, gdzie zostaje szczegółowo opisany.
Doprowadzenie psa do hodowli, a co za tym idzie dochowanie się rodowodowego
potomstwa jest więc trudne. Do hodowli są dopuszczane tylko wyselekcjonowane
egzemplarze, które nie odbiegają od ustalonego wzorca danej rasy. Dzięki temu
zachowuje się jej cechy charakterystyczne.
A MOŻE BEZ RODOWODU?
O kupnie psa bez rodowodu najczęściej decydują względy finansowe. Jednak kupując
takiego psa, oszczędzamy tylko w momencie kupna. Koszt żywienia, szczepień i
szkolenia, czyli najogólniej mówiąc utrzymanie psa z rodowodem i bez rodowodu
jest dokładnie taki sam. W przypadku tego pierwszego mamy za to więcej
możliwości wykorzystania jego zdolności i predyspozycji oraz większe szanse na
to, że będzie zdrowy.
Warto zdawać sobie sprawę z tego, że prawie każdy właściciel rodowodowej suki
próbował wcześniej założyć hodowlę. Jeśli ma nierodowodowe szczenięta, to
znaczy, że ich rodzicami są osobniki niedopuszczone do hodowli. Przyczyny
dyskwalifikacji mogą być mało istotne dla przyszłego właściciela psa: braki w
uzębieniu, wnętrostwo, wady w umaszczeniu. Ale już dysplazja i wada psychiki
(również często dziedziczona), np. nadpobudliwość, bardzo groźna w przypadku
psów dużych i silnych, mogą mieć ogromny wpływ na zdrowie i życie zarówno psów,
jak i ludzi.
U potomstwa psów hodowlanych ryzyko wystąpienia wad jest o wiele mniejsze niż u
potomstwa psów nimi obciążonych i ich powodu zdyskwalifikowanych.
|
