Źródło:
www.psy.pl należących do miesięcznika "Mój Pies"
Autor artykułu - Artur Dobrzyński, Specjalista Chorób
Psów i Kotów
Specjalistyczna Lecznica dla Zwierząt, 04-052 Warszawa ul. Grenadierów
13
tel. (022) 673-70-25, e-mail:
wet@psy.pl
..............................................................................................................................................................
Śliczny szczeniaczek szybko przeistoczy się w młodego silnego psa. A
ledwie zdążymy się nim nacieszyć, już z niepokojem zaobserwujemy
pierwsze oznaki starzenia się naszego pupila. Psy żyją dość krótko,
zazwyczaj po kilkanaście lat. Zasadą jest, że im mniejszy pies, tym żyje
dłużej.
Pierwsze oznaki starzenia pojawiają się u psów około 6-7 roku życia, u
kotów nieco później - około 7-8 roku. Rozpoznamy je bardzo łatwo.
Siwienie
Siwiejące włosy pojawiają się najpierw na głowie oraz w okolicach warg i
uszu, następnie wokół oczu i w pojedynczych skupiskach na całym ciele
zwierzęcia.
Sierść
Okrywa włosowa staje się matowa, traci gładkość i elastyczność. Na
skórze zwierzęcia może pojawić się nadmiernie łuszczący się naskórek,
krostki, grudki i brodawki, będące najczęściej łagodnymi nowotworami.
Zęby
Nalot i kamień nazębny są bardzo wyraźne, stąd wzrasta
prawdopodobieństwo chorób przyzębia. Można im zapobiec dbając o higienę
jamy ustnej, usuwając kamień.
Oczy
Pojawia się niebieskawa mgiełka na gałce ocznej. Najczęściej jest to
naturalne następstwo wynikające ze stwardnienia soczewki. Może się też
pojawić zaćma i jaskra. Jeśli podejrzewamy dyskomfort widzenia u naszego
zwierzaka, trzeba zgłosić się do weterynarza.
Węch
Wraz z wiekiem wyraźnie się pogarsza. Zwierzę nie reaguje już tak
intensywnie np. na ulubione aromaty smakowitych potraw.
Słuch
Ubytki słuchu wraz z wiekiem to także rzecz naturalna. Pies przestaje
reagować na polecenia właściciela. Początkowo można nawet odnieść
wrażenie, że zwierzę ignoruje swojego pana. W rzeczywistości ono go nie
słyszy.
Smak
Pojawiają się częste zmiany dotychczasowych upodobań dietetycznych.
Apetyt
U starszych zwierząt można zaobserwować spadek apetytu i wspomniane już
zmiany upodobań smakowych. Częściowo jest to wynikiem pogorszenia
odczuwania zapachu i smaku, ale także chorobami zębów i przyzębia.
Zwierzę zjada posiłek znacznie wolniej, często nie dojada go do końca.
Wigor
Zmniejsza się aktywność, chęć do zabaw. Pies okazuje mniejsze
zainteresowanie otoczeniem. Może to wynikać z kłopotów natury
ortopedycznej, takich jak: zwyrodnienia kręgosłupa i stawów. Jeśli pies
zaczyna kuleć, warto mu wykonać zdjęcie rentgenowskie.
Koordynacja ruchowa i koncentracja.
Ulegają wyraźnemu pogorszeniu. Zwierzę może sprawiać wrażenie
zgryźliwego czy złośliwego. Często powarkuje nawet na ukochanych
właścicieli, nierzadko pozostawia swoje odchody w róznych miejscach.
Warunki środowiskowe
Starsze zwierzęta wykazują dużo mniejsze zdolności przystosowawcze do
zmian temperatury. Szybciej się męczą podczas letnich spacerów, zaś w
deszczowe i zimne dni niechętnie wychodzą na dwór.
Sen
Zwierzęta w podeszłym wieku potrzebują więcej snu. Przesypiają
praktycznie cały dzień z krótkimi przerwami na posiłki, spacer i zabawę.
Defekacja
Wraz z wiekiem pogarsza się perystaltyka jelit, dlatego starsze
zwierzęta często cierpią na zaparcia. Należy dostarczać im w diecie
więcej błonnika, pokarmy powinny mieć bardziej płynną konsystencję. U
starszych psów zwiększa się także dobowe zapotrzebowanie na wodę i w
związku z tym ilość wydalanego moczu. Pies powinien być częściej
wyprowadzany na krótkie spacery.
Serce
Zwiększa się ryzyko niewydolności układu sercowo-naczyniowego. Objawia
się ona suchym, uciążliwym kaszlem, obrzękami, zasinieniem śluzówek,
chwilowymi utratami świadomości. Niezbędne jest badanie EKG i
zastosowanie leczenia.
Zaburzenia hormonalne
Zanik cieczki lub cieczka przetrwała, wielokrotne ciąże urojone,
symetryczna utrata włosów to sygnał, że konieczna jest wizyta u lekarza.
Do zaburzeń hormonalnych dochodzi zarówno u samic jak i samców. Tylko
prawidlowe leczenie, w tym także sterylizacja, może przedłużyć
zwierzęciu życie.
Mięśnie
Na skutek utraty siły, sprężystości i częściowego zaniku mięśni starsze
psy mają wyraźnie zaostrzone rysy głowy. Tułów charakteryzuje się
obniżonym i zwisającym brzuchem. Suki, które rodziły, często mają
obwisłe sutki.
Spadek odporności
Wraz z wiekiem następuje systematyczny spadek odporności organizmu.
Zwierzęta stają się podatne na czynniki chorobotwórcze. Łatwo zapadają
na różnego rodzaju infekcje. Dlatego koniecznie trzeba zadbać, by pies
nie był narażany na przeziębienia, zawsze dostawał karmę dobrej jakości
i preparaty mineralno-witaminowe. Nie wolno zaniedbywać okresowych
szczepień ochronnych. W starszym wieku zwierzęta łatwo bowiem zapadają
na choroby zakaźne.