Aby nasz sznaucer był zachwycający dla oka i naszą dumą na wystawie,
musi być odpowiednio pielęgnowany. Do wszystkich jednak zabiegów
pielęgnacyjnych musimy przyzwyczajać psa od szczeniaka, inaczej
wykąpanie dorosłego psa, nie mówiąc o trymowaniu czy strzyżeniu może
przysporzyć wielu trudności. Właściwe utrzymanie szaty sznaucera nie
wymaga dużego wysiłku. Jednak aby psy te na wystawie mogły uzyskać
właściwą ocenę, musimy pamiętać o tym aby w dniu wystawy miała
przepisową długość i strukturę włosa na poszczególnych częściach ciała,
czyli trymowanie i strzyżenie nie może być wykonane tuż przed wystawą
ale odpowiednio wcześniej. Więcej o tym przeczytacie tutaj trymowanie
strzyżenie
Dużą rolę (jeśli nie największą) obok wyglądu zewnętrznego odgrywa
umiejętność właściwego prezentowania sznaucera. Pies musi być pewny
siebie i umieć się ładnie pokazać.
Aby nauczyć sznaucera ładnej postawy wystawowej musimy naukę rozpocząć
bardzo wcześnie, a nie tuż przed wystawą. Właściwej postawy uczymy już
szczeniaka 8-9 tygodniowego, albowiem dzięki temu uzyskujemy najlepsze
rezultaty. Naukę najlepiej rozpocząć w spokojnym miejscu, a w miarę
postępów w treningi przenosimy w inne miejsca, oswajamy go z tłumem
ludzi i zwierząt. Rozpoczynając naukę musimy zdawać sobie sprawę z
faktu, że potrzeba dużo cierpliwości, spokoju i żelaznej konsekwencji.
Każemy pieskowi stanąć, jedną ręką unosimy mu głowę lekko na smyczy, w
drugiej pokazujemy smakołyk, np. suszone żwacze wołowe (nigdy słodycze)
Nagradzamy go, gdy stoi spokojnie. Jeżeli się wierci, siada lub próbuje
wyrywać, rozpoczynamy od nowa. Trwa to od kilku sekund do kilku minut,
który to wynik osiągamy stopniowo wydłużając czas ćwiczenia. Należy
pamiętać, że treningi nie mogą być dla szczeniaka męczące, powinny być
raczej przez niego traktowane jako wspaniała zabawa.
Należy pamiętać że liczy się nie tylko wygląd, postawa ale i charakter
psa. Nie każdy pies nadaje się do wystawiania. Wprawdzie w pierwszej
kolejności dyskwalifikują wady anatomiczne, ale i osobowość ma poważne
znaczenie. Są psy, które lubią wystawy, ale i takie, które będą się tam
męczyły.
Westminster Dog Show. Warto obejrzeć :)
I jeszcze krótki cytat dotyczący wystawiania psa
" Tylko ten wystawca może osiągnąć sukcesy, który przez cały czas
trwania wystawy całkowicie i wyłącznie zajmuje się swym psem. Odnosi się
to do wszystkich raz bez względu na to, czy wymagają one jakiejś
szczególnej pielęgnacji, szaty, czy też nie wymagają w ogóle żadnej.
Szczególnej troski wymaga przede wszystkim pies na 2-dniowych wystawach,
gdyż jego system nerwowy poddany jest ciężkiej próbie już choćby przez
to, że został przeniesiony z otoczenia do którego był przyzwyczajony, w
obce środowisko z wieloma nieznanymi psami, wśród gwaru wystawowego,
gdzie nie zazna spokoju. Nie należy się przeto dziwić, że pies, który
nie ma bardzo mocnego systemu nerwowego, w tych warunkach szuka
nieustannie opieki swojego pana. Dlatego wystawca powinien od chwili
wejścia na teren wystawy być stale w pobliżu swojego psa i stale się o
niego troszczyć.
Po wprowadzeniu psa do boksu, kojca, uwiązuje się go na cienkim
łańcuszku i podaje mu się wodę. W dniu wystawy w zasadzie karmi się psa
dopiero wieczorem w domu. Jeżeli jednak hodowca ma zamiar nakarmić nieco
swojego pupila w czasie wystawy, to lepiej jest zabrać dla niego z domu
pokarm, do którego jest przyzwyczajony, niż kupować na wystawie; w ten
sposób unika się ryzyka niedyspozycji, jak rozstrój żołądka itp. Co 2
godz. wyprowadza się psa w odpowiednie miejsce, gdzie będzie mógł się
wypróżnić. Jest to niezwykle ważne, gdyż ma wpływ na samopoczucie psa.
Pies powinien być prowadzony na ringu po lewej stronie wystawcy, zgodnie
ze wskazówkami sędziego. Nie zwraca się przy tym uwagi na publiczność,
lecz wyłącznie na psa, aby przez cały czas pobytu na ringu prezentował
się jak najlepiej. Przy oglądaniu uzębienia wystawca zazwyczaj sam
podnosi wargi i otwiera pysk psa, żeby sędzia mógł obejrzeć jego
uzębienie i policzyć zęby.
Prezentację psa na ringu należy wcześniej ćwiczyć w domu. Trzeba nauczyć
go chodzenia po obwodzie koła tak, by nie ciągną prowadzącego na smyczy,
ani prowadzący nie ciągną psa. Powinien ustawiać się we właściwej
pozycji i pozwalać na rozwieranie pyska. Jest rzeczą oczywistą że
wystawca powinien zachowywać się poprawnie i uprzejmie wobec
organizatorów i współwystawców, a ocenę sędziego przyjąć bez uwag i
sprzeciwów, gdyż orzeczenie jest nieodwołalne Bardzo ważne jest, aby na
ringu znalazł się punktualnie, w razie spóźnienia bowiem sędzia może
odmówić oceny lub ocenić psa bez lokaty. Wystawca zobowiązany jest do
pozostania na miejscu do końca wystawy; nie wolno opuszczać terenu przed
jej zakończeniem, co powinno być rzeczą oczywistą dla wystawcy"
Źródło: "Psy rasowe", Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne,
Warszawa 1983,
Diana Najmanowa, Zdenek